Το Ροσάρνο, είναι μια μικρή αγροτική πόλη στον ιταλικό νότο (κοντά στην Μεσίνα).

Οι φωτό από το επίσημο σάιτ του δήμου του Ροσάρνο «αποκαλύπτουν» το στερεοτυπικά προφανές: τυπική μικρή πόλη του ιταλικού νότου, κινηματογραφικά ειδυλλιακή.

Όμως το Ροσάρνο είναι κάτι άλλο από μια τυπική πόλη του Νότου: είναι μια τυπική, τυπικότατη μικρή ευρωπαϊκή αγροτική πόλη. Και αυτό που δε φαίνεται στις φωτό είναι οι μονοκαλλιέργειες, οι χιλιάδες εξαθλιωμένων αφρικανών μεταναστών που δουλεύουν σε αυτές (αναβιώνοντας με τον χυδαιότερο τρόπο την δουλοκτησία), τα παραπήγματα στα περίχωρα της πόλης που χρησιμοποιούν ως σπίτια, ο ρατσισμός που σέρνεται στους δρόμους και στα καλοζωισμένα βλέμματα πολλών ντόπιων αγροτών, οι τοπικές αρχές που σύσσωμες κάνουν τα στραβά μάτια στις «παρατυπίες»…Το Ροσάρνο θα μπορούσε να λέγεται Μανωλάδα, Άργος, Θήβα, Μηχανιώνα και πάει λέγοντας.

Στις 8 Ιανουαρίου, η εικόνα ράγισε, η ισορροπία της εξαθλίωσης και της αναξιοπρέπειας κατάρρευσε: οι περισσότεροι από 1500 αφρικάνοι εργάτες γης, με αφορμή μια επίθεση εναντίον τους με πυροβόλο όπλο και τον τραυματισμό 3, βγήκαν στους δρόμους, κατέστρεψαν μηχανήματα και εγκαταστάσεις, πολιόρκησαν με την οργή τους το θλιβερό Ροσάρνο. Για 3 μέρες συγκρούονταν με αστυνομικές δυνάμεις που έσπευσαν να προσφέρουν την εθνική τους αλληλεγγύη στα τάγματα εφόδου «αγανακτισμένων» ντόπιων. Στις 11 Ιανουαρίου η πόλη εκκενώθηκε: με μια τεράστια επιχείρηση περισσότεροι από 1000 μετανάστες,, συνελήφθηκαν και φυλακίστηκαν σε «κέντρα υποδοχής μεταναστών» μέχρι την απέλασή τους. Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Εσωτερικών Ρομπέρτο Μαρόνι, μέλος του ιταλικού ρατσιστικού κόμματος Λέγκα του Βορρά, δήλωσε ότι οι συγκρούσεις στο Ροσάρνο είναι το αποτέλεσμα «μιας πολύ μεγάλης ανεκτικότητας απέναντι στη λαθρομετανάστευση».
Τυπική, τυπικότατη τοποθέτηση ιταλού ακροδεξιού. Ή μήπως όχι και τόσο; Το ιταλικό κράτος εδώ και χρόνια πραγματώνει με «ρεαλισμό» την μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης-Φρούριο: σκληροί αντιμεταναστευτικοί νόμοι, απελάσεις, συνεργασία με βορειοαφρικανικές χώρες για άμεσες επαναπροωθήσεις πληθυσμών, στρατόπεδα συγκέντρωσης, νόμοι-διαταγές για βύθιση πλοιαρίων που «παραβιάζουν» τα ιταλικά χωρικά ύδατα, νόμος που καταδικάζονται όσοι «φιλοξενούν» μετανάστες (απαγορεύοντας ουσιαστικά ακόμα και την ενοικίαση σπιτιών). Και ας μην ξεχνάμε πως λίγους μόνο μήνες πριν, θεσπίστηκαν τα μικτά σώματα «αντεγκληματικής πολιτοφυλακής» με κοινά περίπολα αστυνομικών και πολιτών (επανάκαμψη των μελανοχιτώνων). Όλα αυτά λοιπόν όπλισαν τα χέρια των θρασύδειλων ντόπιων στο να επιτεθούν στους εξεγερμένους αφρικανούς εργάτες. Η τοπική μαφία "Ντραγκέτα" που ελέγχει ένα μεγάλο κομμάτι της τοπικής οικονομίας (και την αγροτική παραγωγή, άρα και τα τοπικά κυκλώματα μαύρης εργασίας), στοχοποιείται τόσο από αριστερά όσο και από δεξιά του συστήματος ως αυτή που οργάνωσε και όπλισε τις συγκρούσεις. Μια βολική (και αθωωτική) "εξήγηση" των γεγονότων για την ιταλική δημοκρατία: οι συγκρούσεις στο Ροσάρνο και τα ρατσιστικά πογκρόμ, αφορούν αντιπαλότητες τοπικών συμμοριών, και δεν είναι αποτέλεσμα ταξικών και φυλετικών διαχωρισμών. Κάποιοι μάλλον θέλουν επίσης να ξεχνούν πως το οργανωμένο έγκλημα στην Ιταλία (Μαφία) δεν αποτελεί παράπλευρη-ενσωματωμένη λειτουργία του ιταλικού καπιταλισμού, αλλά δομικό του πυλώνα.

Οι «ιταλικές ιδιαιτερότητες», οι «ιταλικές ακρότητες» στη μεταναστευτική πολιτική δεν αφορούν απλά έναν τυχοδιωκτικό μπερλουσκονισμό του ιταλικού κράτους. Μπορεί να «σοκάρουν» τις «ευαισθησίες» του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου της ΕΕ, μπορεί να «κατηγορούνται» για «δημοκρατικό και ανθρωπιστικό έλλειμμα», αλλά αποτελούν ένα ακόμη πείραμα διαχείρισης μεταναστευτικών ροών, που κρίνεται αποκλειστικά και μόνο από την λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητά του. Αυτό που τρομάζει εξάλλου την ΕΕ δεν είναι οι «ιταλικές ιδιαιτερότητες». Αλλά το μίσος στο βλέμμα των εξεγερμένων και απελπισμένων αφρικανών μεταναστών. Τυπική, τυπικότατη, «ευρωπαϊκή ιδιαιτερότητα»…

ΥΓ Από την Μανωλάδα, στο Ροσάρνο και από 'κει στη Μηχανιώνα: οι μετανάστες στήνουν τους δικούς τους αγώνες, βγαίνουν στο προσκήνιο, βάζουν «οδοφράγματα» στην εξοικείωση των ντόπιων με την ρατσιστική βαρβαρότητα της Ευρώπης-Φρούριο. Αυτήν την «εξοικείωση» που καταχωρεί ως μικροείδηση στην κοινωνική συνείδηση των πνιγμό 19 τουλάχιστον μεταναστών στις 29 Δεκέμβρη στο θρακικό πέλαγος…

Λίγες ημέρες μετά την τελευταία απόπειρα εμπρησμού του Βοτανικού Κήπου στην Πετρούπολη, μια γνωστή συμμορία φασιστών που περιφέρεται στις περιοχές μας, εμφανίστηκε και στον Αγρό, το αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο Πάρκο Αντώνης Τρίτσης. Η παρακρατική αυτή συμμορία, το βράδυ της Τετάρτης 23 Δεκέμβρη, ξετρύπωσε στο έδαφος του αγρού γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα. Νύχτα και πάλι, όπως φαίνεται να αρέσκεται από αντίστοιχες επιθέσεις που έχει πραγματοποιήσει σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους στο πρόσφατο παρελθόν αλλά και παλαιότερα. Τα παρακρατικά κατακάθια, αφού παραβίασαν ένα από τα εξωτερικά παράθυρα του κτιρίου όπου στεγάζεται η συλλογικότητα του Αγρού, τοποθέτησαν τις εμπρηστικές τους «πατέντες» στον εσωτερικό χώρο και τις πυροδότησαν. Στο φευγιό τους προς τα σκοτάδια του πάρκου δεν ξέχασαν να καταστρέψουν το αυτοσχέδιο σπορείο το οποίο πρόσφατα είχε καταστρέψει -με άλλα προσχήματα- κι ο δήμος Ιλίου.

Έχουμε αναφερθεί ξανά στη συγκεκριμένη παρακρατική συμμορία, καθώς στην επίθεση τους πριν από λίγες ημέρες στον Βοτανικό Κήπο, στο απειλητικό γράμμα που αφήσανε πίσω τους αλλά και σε άλλες επιθέσεις που έχουν πραγματοποιηθεί παλαιότερα στον Θερσίτη κι αλλού, η μεθοδολογία των επιθέσεων αλλά και τα υλικά των αυτοσχέδιων εμπρηστικών μηχανισμών είναι παρόμοια. Στοχοποιηθήκαμε άμεσα (με τις επιθέσεις που δεχτήκαμε στο παρελθόν) αλλά και έμμεσα (με τις παρακρατικές αναφορές για τα «υπόγεια στέκια») ως ένας από τους αυτοοργανωμένους χώρους που λειτουργούν με ανοιχτές κοινωνικές διαδικασίες στην περιοχή. Είμαστε πλέον σχεδόν σίγουροι, πως οι φυσικοί εκτελεστές αυτών των επιθέσεων περιφέρουν στις περιοχές μας σταθερά και μόνιμα τη μισαλλοδοξία τους, το μίσος τους για τους «διαφορετικούς» και την πολεμική επιθετικότητά τους για τα απελευθερωμένα εγχειρήματα. Καθώς λοιπόν οι επιθέσεις αυτές συνεχίζονται κι επειδή φυσικά παραμένουμε αντίπαλοι κάθε εξουσίας που θέλει να αλωνίζει στις γειτονιές μας, έχουμε κάθε λόγο να μην αφήσουμε τις μισαλλόδοξες και φασιστικές πρακτικές αυτές να ανασάνουν.

Ο εμπρησμός του Αγρού αλλά και το σύνολο των τελευταίων παρακρατικών επιθέσεων είναι ένα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα της μετάλλαξης της στρατηγικής της καταστολής μετά τις τελευταίες εκλογές. Οι έως τώρα άμεσες συνεργασίες της αστυνομίας με τους φασίστες αλλά και τους ακροδεξιούς μπορεί να έχουν προσωρινά σταματήσει, καθώς κρίθηκαν ως αναποτελεσματικές επικοινωνιακά. Αυτό όμως το οποίο παραμένει σταθερό στο πλαίσιο της κατασταλτικής στρατηγικής αποτελεί η στοχοποίηση του «εσωτερικού εχθρού», ο ιδεολογικός πόλεμος προς όσους πρεσβεύουν τις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης. Και φυσικά παραμένει σταθερή η ολοένα κι αυξανόμενη επιθετικότητα των μηχανισμών καταστολής. Όλα αυτά είναι που συντελούν και στην σχετική μεταστροφή της παρακρατικής δράσης προς την πρακτική των νυχτερινών επιθέσεων. Τα πρόσφατα κελεύσματα του υπουργού προ.πο. για την «ακροδεξιά τρομοκρατία» είναι που επικυρώνουν, τροφοδοτούν και κλιμακώνουν τις παρακρατικές επιθέσεις. Στα σκοτάδια πλέον τα παρακρατικά σκουλήκια θα συμπληρώνουν τις κατασταλτικές μεθοδεύσεις των κρατικών επιτελείων απέναντι στον εσωτερικό εχθρό. Οι ηθικοί φορείς και οι φυσικοί εκτελεστές αυτών των επιθέσεων μπορεί να μην πράττουν μαζί αλλά ο καθένας αναλαμβάνει το πόστο του. Από τη μια οι επίσημοι κατασταλτικοί μηχανισμοί με τις απόπειρές τους για εγκληματοποίηση των αγωνιστών κι από την άλλη οι παρακρατικές συμπράξεις φασιστών, στρατοθρεμένων κι αγανακτισμένων μπάτσων με επιθέσεις στα σκοτεινά.

Απέναντι στη νέα περίοδο κρατικής και παρακρατικής επιθετικότητας εμείς δε θα αφήσουμε κανέναν αγωνιζόμενο άνθρωπο κι εγχείρημα μόνο. Είμαστε και θα είμαστε δυνατοί όσο κι αν επιχειρούν να μας τρομοκρατήσουν. Είμαστε και θα είμαστε στους δρόμους απέναντι στην κοινωνική αδικία και την κρατική βαρβαρότητα. Ο αστείρευτος αγώνας για την ελευθερία είναι αυτός που θα ματαιώσει στην πράξη τις κρατικές και παρακρατικές ορέξεις. Αυτές τις «λίγες γιορτινές ημέρες» όπως δήλωνε πρόσφατα ο υπουργός προ.πο, θα συνεχίζουμε να πράττουμε αλληλέγγυα κι εξεγερτικά σπέρνοντας το μικρόβιο της ελευθερίας σε κάθε γειτονιά

συνεχής ενημέρωση για τον Αγρό: http://eleftherosagros.blogspot.com/

φωτογραφία από την "αντιφασιστική" πορεία στις 23 Φλεβάρη 2008

Σχετικά άρθρα για τον Αγρό:

Οι πράσινοι φεουδάρχες του Πάρκου Αντώνης Τρίτσης και το σπορείο του Αγρού

Απελευθερωμένο έδαφος στο Πάρκο Τρίτση